Spýtukubbur

Ég held að ég hafi fyrst hitt Höskuld á tónleikum hljómsveitar minnar, I Adapt, árið 2001. Áttum við stutt spjall og höfum verið fínir “nei þú hérna” félagar síðan. Fyrir utan að sækja tónleika ansi stíft í öll þessi ár þá fór hann að spíta í lófana hvað varðar áhuga sinn á ljósmyndun og ég komst ekki hjá því að fylgjast með þróun hans á því sviði, alla vega með öðru auganu og er svo komið að amatörin í mér finnst hann vera að skjóta virkilega áhugaverðar myndir undanfarið þannig að ég ákvað að hafa samband við kappann með bloggið og lesendur þess í huga.

Kynntu þig til leiks, laxi

Mitt rétta nafn er Höskuldur, en í netheimum og er ég þekktastur sem Höskarinn og ég reyni að halda mig við það í flestu sem ég geri. Ég hef verið verið viðloðandi íslensku hardcore-senuna síðan 2001 með hléum þó.

Hvenær byrjaðir þú að stunda ljósmyndun og hvaða varð til þess að þú fórst að gera það að ‘alvarlegri’ iðn?

Ég hef alltaf haft mikinn áhuga á ljósmyndun þó ég hefði ekki eignast mína fyrstu myndavél í ársbyrjun 2004…og þá byrjaði þetta bara sem fikt… en síðan langaði mér að taka þetta skrefinu lengra og leggja meiri metnað í tökurnar. Í lok ársins lét ég svo verða að því og keypti mér þá vél sem ég er að nota í dag. Ársbyrjun 2005 fór ég svo í ljósmyndun í Iðnskólanum. Komst svo að því að ég hefði betur átt að sleppa, því að ég útskrifaðist ekki sökum þess að skólinn vissi hreinlega ekki hvernig átti að koma á móts við þarfir hvers og eins. Stafræni þátturinn átti betur við mig og ég náði að tileinka mér ákveðin vinnubrögð sem nýtist mér í dag.

Ég lýt á ljósmyndunina sem list frekar en iðngrein…persónulega finnst mér listin gefa manni meira. Það vill oft vera þannig að myndirnar gefa þér ekki eins mikið og þær skilja voðalega lítið eftir sig sem Iðnaðarljósmyndun(sem dæmi mynd í blaði endar oft í ruslinu þegar viðkomandi er búinn að lesa blaðið). Einnig finnst mér listformið henta mér betur.

Hvaða búnað notar þú?

Ég nota Canon Eos 20D, 580 speedlite flash og tvær linsur(10-22 mm og 18-55 kit linsuna)
Hefur reynst mér vel..persónulega finnst mér algjör óþarfi að safna græjum og ég er lítið fyrir það.
Ég hef tekið eftir því að sumir ljósmyndarar eru mjög oft uppteknir af tækni á bak við myndirnar í staðinn fyrir að horfa á gæði hverrar myndar. Þannig að það má eiginlega segja að þetta fari bara eftir því auga sem hver ljósmyndari hefur…ekki því hversu mikið af græjum hann á. Eða, þannig lít ég á það.

Hverjir eru eftirlætis ljósmyndarar þínir? Hverjir hafa haft mest áhrif á þig?

Ég heillaðist mikið af hinum Íslenska Árna Torfasyni þegar ég var að byrja og geri enn. Ætli það sé ekki út af því að hann er afbragðs-tónleikaljósmyndari. Og þar sem ég hef verið mjög aktívur í þeim flokki síðustu ár hefur hann virkað sem hvatning á mig. Það fyrsta sem kom upp í hugann á mér þegar ég sá verkin hans var að ég ætlaði að toppa þennan dude. Þetta hefur án nokkurs vafa hjálpað mér að verða betri. Ekki má gleyma Pétri G(zeranico) þegar hann var sem mest í tónleikaljósmyndun(er samt einnig að fíla nýja stöffið hans.Skemmtilegur hrár stíll). Af þeim erlendu er það Brasílíumaðurinn Sebastio Salgado.

Hvernig viðfangsefni finnst þér mest gefandi/skemmtilegast að skjóta?

Tónleikaljósmyndunin verður alltaf ofarlega hjá mér þar sem ég var/er(er að koma til baka) mikið á tónleikum og þess vegna þróaðist þetta bara svona. En þetta krefst mikillar æfingu. En annars er ég meira farinn út í Conceptual tökur þessa dagana. Sem er einnig mjög gefandi.

Hvernig myndir þú lýsa þínum stíl?

Ég aðhyllist fyrst og fremst hráleika og litleysu og á það við um allt sem ég geri, hvort sem það er portrett ,tónleikar eða eitthvað annað. Mér líkar ekki við óverpróssessed myndir. Ég hef tileinkað mér grófa vinnslu á myndum, ætli það sé ekki bein afleiðing af því að ég var mikið að mynda skítapönk þar sem vinnslan varð að vera í samræmi við það, og svo einhvernveginn hef ég fundið leið til þess að halda þessum stíl yfir í annað sem ég er að gera.

 Nefndu þrjár eftirlætis myndir þínar og hvers vegna þær heilla þig?

Sú fyrsta sem ég ætla að nefna er myndin ‘The Man And The Open Sea’ þá mynd tók ég í Austurriki 2006. Ætli þessi mynd lýsi ekki hvað best mínum stíl, mínimalísk hrá og einföld. Ég held að þessi orð lýsi mér best. Síðan er það mín uppáhalds tónleikamynd sem ber heitið ‘Hooked’ þar sem ég næ að ná góðu mómenti þar sem söngvarinn tekur sér góðan smók á milli laga. Auk þess finnst mér titillinn passa nokkuð vel við…plús það að á þessum tíma var ég að prufa mig áfram í B/w tónleikavinnslu. Og síðust en ekki síst er það myndin ‘Expressions’ sem ég tók í Skagafirði sumarið 2006. Þar sem ég var að documenta sögu ákveðins staðar í Skagafirði. Priceless augnablik.

Hvað myndir þú ráðleggja fólki sem er að hefja ‘alvarlega’ ljósmyndun?

Þau ykkar sem eru að spá í að gera þetta af alvöru… þá er bara málið að setja sér markmið, taka sér sinn eftirlætis listamann og reyna að toppa hann. Þetta hjálpar tvímælalaust í framförum hvers og eins og þetta hækkar standardinn hjá þér og þú verður ósjálfrátt metnaðarfyllri í því sem þú ert að gera.
Eða þannig gerðist þetta hjá mér. Sumir segja að þetta sé í áttina að hroka, sem ég tel ekki vera. Þar sem mér finnst hrokafullir ljósmyndarar eitt það leiðinlegasta fólk sem maður kemst í tæri við.

Sjáið ljósmyndir og pælingar Höskulds hér:

www.flickr.com/photos/hthh
www.hoskarinn.bloggar.is