BAD REACTION
Had It Coming
[Reflections] 2008
www.reflectionsrecords.com
Bad Reaction er hljómsveit frá Englborg Kaliforníu. Og þeir hljóma þannig. Það er gott mál! Af hverju? Jú, þegar ég tala um að hljóma eins og Kalifornía þá er ég að tala um Circle Jerks, Dead Kennedys og Black Flag (þó svo að Bad Reaction hljóma alls ekki eins og Svarti Fáninn). Smellið ágengu hlið Rancid á búkinn og svo ákefð Bones Brigade. Þá er þetta komið. Hljómar vel ekki satt?
Naskir lesendur hafa nú þegar lagt saman tvo og tvo að hér er um að ræða sveit sem geislar af orku og keyrslan er mikil án þess að vera öfgakend. Söngvarinn ber textann afar skýrt fram og flutningur hans er frábær og gefur sveitinni mikinn brodd. Lagasmíðarnar eru til fyrirmyndar, lögin anda vel og ná að veita kraftinum í gegn um spilarann heima í stofu.Það er eitthvað ferskjandi við að heyra þeldökkan söngvara syngja lag um wiggers. Það hef ég bara aldrei heyrt áður og ég verð að segja að þetta er málið. „Vanilla gangster. Wigger, Wigger on the street! What’s it gonna take to tank ya?”. Svo endar lagið með línunni „Stop pretending to be black”.Annars gera þeir andleysi nútímalífs vesturlandabúa að umtalsefni sínu, trúarbrögð fá sinn sess, leiinlegt fólk og fábjánar líka. Ég klappa þeim á axlir fyrir að syngja um eitthvað sem ég get samsamað mig við.Það sem ég finn að Had It Coming er tilbreytingarleysið sem gerir stundum vart við sig og gerir það að verkum að lögin blanda svolítið saman sem gerir það ennfremur að verkum að það er erfitt að koma auga á toppana. En þeir eru þarna ef vel er að gáð. Hlustið á Dare To Be Dull, Street Cred og You. Ef þessi lög eiga ekki upp á pallborðið hjá þér þá á Bad Reaction það ekki heldur.
Að því sögðu þá fagna ég að hljómsveit sem spilar eins og þessir drengir og yrkir texta í þessa veru er eins og ferskur andvari á þessum síðustu og verstu tímum, sem er kannski umhugsunarefni því þessir gaurar gramsa í dótkössum fortíðar. Þegar tónar fortíðar eru ferskir árið 2008 þá þurfa menn að fara að herða róðurinn.

0 Responses to “Plötugagnrýni, 5. júl 2008”