Ég er búinn að vera að hugsa um blátt hnossgæti að undaförnu og komst að því að margt gott má veiða upp úr þeim brunni.
Pepsí er betra en Kók og svo er RC Kóla betra en Pepsí, enda meira blátt í alla staði.
Blátt Húbbabúbba (fann ekki mynd). Gömlu hausarnir á þessu bloggi þegga þessa unaðsvöru vel. Hvaða jólasveini fannst snjalt að taka Húbbabúbba úr umferð? Eða var það Extra-tyggjó kynslóðin sem flæmdi þetta tyggjó burt? Ég veit það ekki. En ef það er tilfellið þá ættuð þið að skammast ykkar. Sama hvað þið setjið mörg Extra í túllan á ykkur þá jafnast það ekkert á við kjálkapúlið sem nokkur blá Húbbabúbba att okkur útí. Svo var bragðið bara svo unaðslega framandi og vilt, þó svo maður væri alltaf að jórtra á þessu.
Það var Wrigley fyrirtækið sem kom Hubba Bubba á á markaðinn árið 1979. Fyrir utan sætt bragðið þá var aðal krókurinn sá að Hubba Bubba myndi klístrast minna í húð neytendans og næðist auðveldlega af andlitinu eftir að tyggjókúlan sprakk. Einnig stærðu forsvarsmenn jórturleðursins sig af því að ekkert tyggjó væri betur til þess fallið í að blása kúlur úr. Jájá.
Blátt Opal - eða Ópal eins og það er kallað hérna. Vinsælt umkvörtunarefni. Fyrir slatta af árum var hætt að framleiða þetta gagnslausa en gómsæta sælgæti. Veit einhver af hverju? Var þetta ekkert að seljast? Var það Extra að bráð líka? Ég veit það ekki, ég veit bara að báðir afar mínir keyptu rautt og blátt Ópal jöfnum höndum og mér fannst alltaf það bláa skrefinu fremra. Þessi andskoti hlítur að líta dagsins ljós aftur.
Blátt Smartís. Það þekkja allir örlög þessarar bragðlaukagleðikonu. Smarties er auðvitað logandi eðallinn en bláu pillurnar innihéldu krabbameinsvaldandi efni. Einhverjir nördar þarna úti hafa ekki náð sér eftir þetta áfall og benda á að nánast allt sem er ljúffengt geti valdið krabbameini í of stórum skömmtum. Er kannski öll sagan goðsögn því ég er hérna að tala við Bandarískan fiðluleikara í beinni og hann heldur því fram að þetta hafi átt við rauða Smartísið. Spurningar.
Nú er langt um liðið síðan ég neytti Smartís en mig minnir að það hafi innihaldið bláar pillur, þá endurbættur án krabbameins. Hjúkket.
Ennfremur hef ég heyrt um snillinga sem fullyrða það að krabbameinssmartísið hafi verið bragðbetra en hættulausa smartísið. Magnað.
Hljómsveitin Be Your Own Pet. Hefur klárlega flest þau hráefni sem þarf til að slá í gegn. Tónlistin er afar grípandi. Eins konar blanda af power pop, garage punk og grípandi og ofur einföldu rokk og róli. Þó að bjögun sé í gítarnum þá eru lögin þannig framreidd að þau hljóma nánast poppuð. Hljóðfæraleikur er til fyrirmyndar. Bætið ofan á þetta, sætri söngkonu sem er með feikisterka rödd og hefur afbragðs stjórn á henni. Svo eru umfjöllunarefni textanna stríðnislegt, um ekkert merkilegt né djúpt, dónó en umfram allt hresst en þetta allt saman er voða í tísku núna.
http://www.myspace.com/beyourownpetmusic
NO TURNING BACK
Stronger
[Reflections] 2008
www.reflectionsrecords.com
Hollenska stálið mætt á svæðið enn á ný. Ástríðan á hefðbundnu hörku-hardkori virðist vera endalaus hjá þessum köppum. Allt virðist vera breytingum háð nema hjá þessum gaurum, þeir eru alltaf samir við sig, kor as fokk og gera hvað í sem í þeirra valdi stendur til að halda við hefðbundnum hráefnum gamla skólans á tímum æpoddsins.
Sjáið nenfilega til, sá efniviður sem No Turning Back vinna með var orðinn vel reyndur og ígrundaður á síðari hluta níunda áratugsins og upphafi þess tíunda.
Fyrir þá lesendur sem þekkja til í þessum geira og hafa nef fyrir þeim hljómsveitum sem skara fram úr þá hljóta No Turning Back að vekja menn af værum blundi því þeir vita algerlega hvað þeir eru að gera. Þessari tegund af hardkori er svo auðveldlega hægt að klúðra því hún er satt best að segja mjög formúlukennd og jakuxaleg.
Ég fullyrði til dæmis að Hollensku drengirnir eru betri en Death Threat. Hollendingurinn er betri trommari. Þeir eru betri en Terror dagsins í dag, það er einfaldlega meiri orka og spunk í Hollendingunum. Það þarf heldur ekki að hlusta lengi til að átta sig á því hver þeirra helsta uppspretta er þegar kemur að innblæstri. Madball. Auðvitað er það Madball. Annað væri bara rugl. Hendið smá Powerhouse inn í mixið, Cro Mags og early Biohazard (þá er ég ekki að tala um “rappkaflana”), og þá eru þið komin með harðhausablöndu sem getur vel klikkað, en gerir það ekki í þessu tilfelli.
Textar um allt það sem ort hefur veri um í þessum gaura: láta ekki vaða yfir sig, berja frá sér, að einhverjir séu fávitar, berjast fyrir vini og fljölskyldu, stress og vonleysi hversdagslífsins og á sama tíma eru textar um að rífa sig upp úr volæðinu, að heimurinn sé að fara til fjandans o.fl. Það eru samt nokkrar krúttlegar Give Up The Ghost-leg augnablik í textagerðinni eins og t.d. Let me go, to find my way. Don’t give a fuck about yesterday. Say a prayer, remember me. For everything I couldn’t be, úr laginu „Never Again”.
Fyrir utan það að tónlistarlega sé ekki neitt nýtt á ferðinni hér þá verð ég að gera athugasemd við lengd plötunnar. Hún hefði mátt vera styttri. Má alveg við að klippt séu 3 lög af henni.
Niðurstaðan er mest sannfærandi hörku-hardkorplata það sem af er árs ef haft er í huga að menn þurfa ekki að liggja mikið yfir lagasmíðunum ef þeir ætla að skara fram úr.
Takk Sverrir
Lesendur smellið á hlekkinn hér að neðan
Kráka og köttur
Fréttatilkynning:
Náttúra // Ísbjarnablús
Organ
Laugardaginn 21. júní
kl 22:00
Fram koma: FM Belfast, kimono og DJ Einar Sonic
1000 kr
Næstkomandi laugardagskvöld, þann 21. júní, ætla hljómsveitirnar FM Belfast og kimono og halda tónleika á Organ, sem upphitun fyrir Náttúru tónleika Bjarkar og Sigur Rósar sem fyrirhugaðir eru þann 28. júní. Sveitirnar vonast til að vekja athygli á einmitt Náttúru Íslands og verndun hennar, sem og ferðum áttaviltra ísbjarna fyrir norðan. Því er yfirskrift tónleikanna Náttúra // Ísbjarnablús og tekið skal fram að ekkert samráð var haft við Bubba þegar kom að skírn tónleikanna. Aftur á móti var haft gott samráð við skipuleggjendur Náttúru tónleikanna í Laugardal.
Okkur finnst kominn tími til að íslendingar vakni af vondum draumi og fari að láta sig náttúruna varða. Lengi vel höfum við búið við óspillta náttúru sem aðrar þjóðir öfunda okkur af, en svo virðist sem ýmis öfl ætli sér að skaða náttúru okkar og ímynd þjóðarinnar með gengdarlausum virkjunum og stóriðjum í eigin þágu en á okkar reikning. En það er auðvelt að benda fingrinum á aðra en erfiðara að líta í eigin barm. Það er og margt sem við getum sjálf gert til að bæta þetta ástand og best að byrja á sjálfum sér áður en maður fer að fetta fingur út í það sem aðrir gera. Þetta byrjar inn á heimilinu, þar sem maður getur endurunnið sorp og matarleyfar, dagblöð og dósir. Maður getur lagt bílnum og tekið fram reiðhjólið; hent sígarettustubbunum í næstu ruslafötu en ekki á götuna. Við trúum því að ef maður setur sjálfan sig í ákveðið hugarástand þá smitar það loks frá sér út í þjóðfélagið þangað til hugulsemi gagnvart náttúrunni verður normið.
Eins fór það illa fyrir brjósið á okkur að sjá ekki einn, heldur tvo hvítabirni skotna fyrir norðan, enda dýr i útrýmingahættu sem höfðu og engu neitt ill gert. Með tónleikunum viljum við hvetja ráðandi öfl til að vera betur undirbúin þegar sá þriðji gengur á land. Kanadamenn hafa lengi þótt snjallir í að fanga þessi dýr, þegar þau hafa heimsótt okkur mannskepnunar, og koma þeim aftur til heimkynna sinna og felst í þessu áskorun til stjórnvalda að kynna sér þær aðferðir sem kanadabúar beita.
Tökum höndum saman á laugardaginn og látum í okkur heyra. Við ætlum allaveganna að gera það.
F.h. kimono, FM Belfast, Organ og Náttúru
-Gylfi Blöndal
Recent Comments