Fyrir skemmstu komst ég í kynni við þetta nýlega band. Þau koma London, Englandi og virðast vera með það á hreinu hvað gera skal. Af tónlistinni drýpur hipsterisminn en á einhvern undarlegan hátt þá fer það ekki í taugarnar á mér. Það er eitthvað auka í gangi sem ég kann að meta. Lögin sem ég hlustaði á eru af demói sem þau hafa nýlega gefið út. Það sem ég kann að meta er að þau hafa æft og virkilega fullkomnað útsetningar og flutning áður en þau hófu upptökur. Allt of oft gerist það, á dögum auðveldra hljóðupptakna heima í stofu og inn í skúr, að hljómsveitir flýti sér um og of að gefa út demó bara af því að þær geta það. Löngu er liðin sú tíð að hljómsveitir æfðu myrkranna á milli áður en tekið var upp, því ekki vildu menn vera illa undirbúnir þegar þeir fóru í hljóðver því hljóðver kostuðu margan peninginn. Alla vega, þetta var smá út úr dúr. Bakk tú biz…
Joy Formiddable geta hljómað mjög spönkí og 101-hress á sama tíma en líka djúp. Dýptin minnir mig á augnablik Interpol. Einnig kom Yeah Yeah Yeahs mér í huga og söngrödd og söngsvið söngkonunnar minnir á Joanna Newsom en auðvitað í mun hressari Barinn-Sirkus-Airwaves samhengi.
En samt, grallaraganginn er erfitt að útskýra. Hann tekur aldrei sviðsljósið frá innsæi þeirra fyrir eftirminnilegum, krefjandi en grípandi laglínum sem alltaf hafa yfirhöndina.
Sem sagt, mjög efnileg, skemmtileg, fersk og „klár” hljómsveit sem á eflaust eftir að heyrast meira frá á þessu ári.
Tóndæmi:
„Austere”
Sækið allt demóið þeirra á mæspeissíðu The Joy Formidable, http://www.myspace.com/thejoyformidable
ATH: þó þú sért ekki skráð(ur) á myspace þá getur þú samt halað þessu þriggja laga demói niður í tölvuna þína.
Recent Comments