Spýtukubbur

Á 29. aldursári mínu hef ég þróað með mér sérþarfir varðandi buxur. Því er þannig komið að ég kýs hnepptar buxur fram yfir rendar. Ég skal fara nánar í saumana á þessu máli. Eftir öll þessi ár í bransanum hef ég komist að því að líftími rennilásins er mun skemmri en hneppingsins. Annað er það að ef einn tala gefur sig, þá ertu samt enn í góðum málum því þú hefur þrjár til fjórar sem geta reddað þér. Svo er ekki farið þegar rennilásin hættir að sýna fulla getu - þá ertu bara í nokkuð slæmum málum nema að þú gerir málamiðlanir eins og að bregða á öryggisnælu eða snæri í dæmið en það er ekki forsenda sem ég gef mér í þessum skrifum. Ég er bara að tala um buxurnar eins og þær koma… hráar.
Ef ég hef gengið lengi í buxum með rennilás þá er skiptingin yfir í þær hnepptu nánast vandræðalaus. Segjum sem svo að ég er búinn að gleyma því að ég sé í hnepptum og ætla að bera mig að klaufinni líkt og þær væru renndar og tæki þannig á henni - þá gerist ekkert slæmt. Rek mig á tölu númer tvö og allt er í himnalagi.
Hins vegar þegar ég er búinn að vera í hnepptum lengi og bregð mér í renndar og gleymi að ég hafi skipt, afhneppi tölunni og ætla að afhneppa restinni á nánast einum ryk - þá hefur það slæm og jafnvel dramatísk áhrif á rennilásinn! Eitt klikk í þessum dúr getur skaðað getu rennilássins í þá veruna að hann er alltaf að renna niður til hálfs og fleira í þeim dúr. Hann má auðveldlega skemma. Tölurnar hafa meira þol og geta þryfist við erfiðari aðstæður.

Niðurstaða: hnepptar buxur eru málið.

Hvað get ég sagt um konur og tónlist sem ekki hefur verið sagt áður? Hvernig get ég mögulega lýst sambandi mínu við konur og tónlist og ást minni á þessu tvennu? Það er held ég ekki hægt. Ég fer með þá frúrstrasjón í gröfina. Rétt eins og Kennedy en hánn átti eftir að stagedive’a… gerði það aldrei af augljósum ástæðum.
Konur og tónlist hafa náð því besta úr mér. Konur og tónlist: í ykkur hef ég eytt flestum minna vökustunda - út af ykkur hef ég misst svefn. Ég hef fórnað fyrir ykkur og held áfram að gera það, blóði drifinn píslarvottur, þjónn ykkar. Stundum hef ég fært mig upp á skaptið og reynt að eiga við ykkar stefnu en þá hef ég uppskorið tap og fall mikið. Þið eruð kennarar lífs míns. Þið getið brenglað dómgreind mína með því einu að smella fingri og allt fer úr skorðum og ég fer af braut en mér er sama því ég er auðmjúkur þjónn ykkar og lærisveinn. Konur og tónlist gæðið líf mitt litum sem engin annar fær séð og fyllir mig skilyrðislausum eldmóð. Konur og tónlist - í kvöld fer ég í sleik og slamma inn í stofu.

SMS, myspace og email skilaboð
Þó ég sé stuttorður í svörum við textaskilaboðum sem mér eru stundum send, þýðir það ekki að ég sé fúll út í viðkomandi. Þó svo að ég skrifi ekki til baka texta sem eru smellnir, hressir eða með brosköllum þá þýðir það ekki að ég vilji ekki eiga í samskiptum við þig. Það þýðir að öllum líkindum að ég hafi í óskaplega mörgu að snúast. Að ég hafi ekki tíma, en þó svara ég til að staðfesta að ég hafi meðtekið skilaboðin.
Ef mér er illa við þig þá er það vegna einhvers sem gerist í raunheimum… ekki vegna rafrænna textasendinga.

Góða helgi gott fólk