Archive for September, 2007

Sáli og ég komumst að eftirfarandi niðurstöðu

Einu sinni fór ég til sálfræðings þar sem ég var orðinn gramur, bitur, þreyttur og ónýtur. Við fórum lið fyrir lið í gegn um þá hluti sem gætu verið að valda mér hugarangri og hvað af þessu væri einfaldlega hægt að losa sig við. Hann nefndi að vinir geta íþyngt manni. Hann bað mig um að skrifa niður þá vini og kunningja sem nöldra óþarflega mikið, valda manni vonbrigðum, eru stöðugt með svona besserwisser innskot, eru að “hnýta” í mann þegar þeir gætu sleppt því og bara hugsað það í staðinn, sem eru alltaf að minna mann á hvað maður gerði miður, alltaf að eiga síðasta orðið ef það er eitthvað neikvætt og svona …
Ég gerði það og á endanum var ég kominn með ansi hreint fjölmennan lista fólks sem reynist mér meira íþyngjandi en ekki. Alla vega svona hlutfallslega of oft í þessu fáu skipti sem ég hitti eða á í samskipti við það. Þið þekkið þessa vini, elskið þá en oftar en ekki falla þeir í katagóríurnar hér að ofan en maður lætur sig samt hafa það. En ég er hættur því.
Ég get sagt ykkur að uppbyggilega vinalisti minn telur ekki miki fleiri en fingur annara handar og hef ég kosið að sækjast í þeirra félagsskap.
Til hinna sem ég veit að hafa tekið til sín hversu lítið ég er í “sambandi” og hversu lítið ég er around og oft er ég óþarflega fámáll og sinnulaus gagnvart ykkur. En það er ekki persónulegt. Ég bara má ekki við meiru á þessum tímapunkti í lífinu. Veit ekki hvað þessi punktur verður langur. Ég elska ykkur öll og óska þess að ég reynist ykkur vel í þau fáu skipti sem leiðir okkar mætast. Stundum er það hittingur stundum er það einfaldlega bissness. Farðu vel með þig.

7511886.jpg
Ég er enn gramur, bitur, þreyttur og ónýtur. Er bara meðvitaðari um það, fókuseraðri og búinn að minnka áhrif þessa á líðan mína. Það er posi. Þess vegna ætla ég að Jimmy Eat World og hafa það notalegt í smá stund áður en ég les kafla úr Child, Family, School, Community.

Pís

Ég er sem sagt hommasleikja

Jájá. Það er vitað mál fyrir þau sem til þekkja. En ég er með fróðlega örsögu um þetta málefni.
í fyrra réðst útgáfufyrirtæki á Bandarískri grundu í útgáfu á smáplötu hljómsveitar minnar. Þetta var auðvitað allt gert undir nánu eftirliti mínu og ég fór á kaf í það að finna listamann til að hanna útlit plötunnar. Eftir mikla leit og endalaus rafpóstsskrif þá fann ég hæfileikaríkan mann sem heillaði mig upp úr skónum með hæfni sinni. Við “töluðum” saman og köstuðum hugmyndaboltanum á milli okkar. Hann var kominn langt á leið þegar hann var tilbúinn að fá alla textana sem og þakkar- og kreditlistann. Ég kom þessu saman og sendi kauði. Svo heyri ég ekki frá honum í rúma viku. Fæ svo rafpóst þar sem hann tjáir mér að hann sé hættur við allt saman. Mér brá mikið og varð leiður til heilans þannig að ég skrifaði honum að mér þætti þetta leitt en vildi ólmur vita af hverju hann hafi skyndilega hætt við þetta annars frábæra verkefni. Mig grunaði að eitthvað í textum mínum gæti hafa stuggað við honum en samt ekki því þeir eru flestir vel meinandi og meinlausir þannig séð. En hann svaraði ekki. Mér þótti það miður enda forvitinn um allt málið.

Nú er liðið meira ein hálft ár þegar ég fékk þá hugmynd í hausinn að skrifa honum á nýjan leik. Og viti menn, hann svaraði:

“Oh man ahaha… yeah sorry about that.
Actually I was excited to work for an Icelandic band….
I always thought Iceland is kinda cool country, ya know….

Yeah it was the just the lyrics. The GAY RIGHTS part!!!!
Ahahaha, sorry dude, you really had a lot of that, and it was a bit much……….

Sorry again…..

Best wishes nafn

Ég svaraði um hæl:

“No need to apologize, it’s your opinion. We firmly support gay rights and we call out injustice towords gay people and unfair poblicity in mainstream and/or state or government sponsored media.
So yeah. Thanks for your honest reply,

Thank you

B”

Ég er svo dipló, umburðó og víðsýnó…. Ég er svooooo frábær.

Plötugagnrýni, 24. sept 07

1353851.jpg
NO TURNING BACK
Holding On
Reflections / Bridge 9

No Turning Back er ein af duglegustu og þrjóskustu böndunum í Hollensku hardcore. Hafa verið iðnir við kolann í hart nær 10 ár held ég og farið í gegn um töluverðar tónlistalegar breytingar en það er nokkuð langt síðan þeir hentu út akkerinu og þá á þeim miðum sem þaulreynd hafa verið af Cro Mags, Breakdown, Killing Time og jafnvel Madball. En tónlist NTB er ekki óður til þessa banda þó augljóslega megi heyra frumefnin. Að því sögðu getur lesandi gert sér í hugarlund tiltölulega íhaldsama tónlist. Þetta er tegund af hardkori sem er þaulreynd og komin mikil reynsla á og eins og er oft með þannig hluti þá geta þeir orðið leiðinlegir og óspennandi nema eitthvað virkilega sérstakt sé á ferðinni. Það er NTB ekki. Þeir eru við sama heigarðshornið hérna og undafarnar útgáfur þó svo að lögin séu ögn fjölbreyttari og “flóknari” ekki svo að skilja að þetta sé flókin músik því það er hún svo sannarlega ekki. Sem sagt töffgæ hardcore án þess að vera heimskulegt eða metalskotið. Textar um að standa á sínu, gefa ekki eftir, reyna að gera sem best úr sínum fokköpps eða velta sér upp úr skítnum, víðsýni og fleira raunveruleika tengt. Klappa fyrir því á dögum þar sem bönd sem fást við þenna tónlistarstíl syngja um andskotans ekki neitt sem skiptir raunverulega máli.
Besta plata No Turning Back aðalega af því að hún er fjölbreyttari en fyrri útgáfur. Það er það mikið af grúvi og mosh’i hérna að hún ætti að geta höfðað til margs fólks og svo er auðvelt að dansa við þessa tóna.
Það breytir því samt ekki að mér finnst Holding On ekki spennandi plata og mun örugglega ekki smella henni í tækið til að taka á því fyrir framan vini mína. En ef NYHC og Terror höfða sérstaklega til þín þá verður þú að renna þessari í gegn og kanna málið.

Lög sem bera af:
The World Is Mine
Nothing Changes

Ég má til með að tíunda að útlitið á plötunni er algerlega frábært.

Stundum fæ ég spes póst…

… í þessu tilfelli hljómsveitin mín

“Hallo my name is Tim and I..m from Wunstorf, Germany. Maybe you remember you played a show some years ago.

The reason why I ride you this massage is, because me and my band want to go on a Germany/Austria/Swiss Tour to have a great time and promote our demo. But we..re not soo popular and it would be great to get a really cool and popular band to realize this project.
So my first idea was you. What do you think?
I plan it for 10 days or something like this and in the time of the end of this year over New Year..s Eve. 27 dec. - 5 jan.

It would be great if you join.
Please wright me back.

Cheers Tim ”

Mögulegt svar: Jájá. Við komum bara einn tveir og þrír. Hver ert þú?

Chance

Undanfarnar vikur hef ég lítið hlustað á annað en Big Country. Ég á allar helstu plötur þeirra og nálin fær að smakka sumar þeirra nokkrum sinnum á dag. Það er eitthvað svo vinalegt og hlýtt við tónlist þeirra. Textarnir raunverulegir og góðir. Oft fást þeir við eitthvað sem tekur á og er sorglegt og erfitt en samt er alltaf einhver von í þeim eða lausn. Arir textar eru lofsöngur um lífið sem slíkt og enn aðrir smásögur sem mála myndir af ströndum Skotlands og rúllandi hæðum.
í nótt hef ég verið að hlusta á Crossing á meðan ég klóra mér í hausnum yfir því hvernig ég eigi að láta hlutina ganga upp, hvernig ég eigi að öðlast fókus og klára það sem er mikilvægt á þessari stundu. Það reynist mér örðugt þegar ég er að fást við svo margt og athygglin er ekki sterkari en hún er.

Hér býð ég ykkur að hlýða á tónlist og texta Big Country en lagið Chance náði ekki jafn mikilli hylli og hið dásamlega In a Big Country. Þess vegna valdi ég þetta lag. Góðar stundir.

Bandaríkin 1 - Ísland 0

Að framfylgja lögum ríkissins vefst oft fyrir margnum. En það fer yfirleitt eftir því hvaða lög það eru. Yfirleitt er mér nokk sama ef fólk er að brjóta lög, svona upp að skynsamlegu marki í málaflokkum sem rista ekki djúpt, sbr. það að feika tollaskýrsluna þegar það pantar bækur, vinna svart í einhverju uppgripi, stela bensíni fyrir molotov kokteilinn, crytical mass aðgerðir o.s.frv.
Lög um lágmarskaldur fólk inn á vínsveitingarstöðum þykja mér mikilvæg og vildi óska að væri framfylgt en af þeim er hlegið hér á landi af mörgum veitingarhúsaeigendum, dyravörðum sem og lögreglunni oft á tíðum enda hefur hún annað að gera. Einu sinni var ég í eftirliti fyrir ÍTR þar sem ég þræddi skemmtistaði borgarinnar til að athuga með unglinga (8.-10. bekk). Alltaf sá ég haug af þeim inn á þessum stöðum. Það er slæmt mál. Einnig sá ég þetta áður en ég fór í þetta eftirlit og allar götur síðan þá. Mér finnst ekki jákvætt að krakkar séu inn á svona stöðum þar sem allt getur gerst og ógeðfeldir aðilar reyna í hvívetna að leggja fyrir þau snörur. Mér finnst ekki ábyrgðarfullt af eigendum staða að hleypa þeim inn. Það er myrk hlið á þessu nefnilega.
Ég veit fyrir víst eftir að hafa unnið með fyrrverandi dyraverði að það eru gefnar skipanir frá rekstraraðilum sumra staða um að hleypa inn unglingum. Við erum að tala um að ef að, tökum sem dæmi, vinkonuhópur sem samanstendur af t.d. 4 “heitum” 9. og 10. bekkjar stelpum, mæta á staðinn vel dressaðar upp (fullorðinslegar) og eggjandi þá er þeim hleypt inn því það eykur söluna og hróður staðarins. Hvað er betra en ef þessa sömu stelpur fara að leggja leið sína á staðinn reglulega því það er svo gaman að komast inn, fullorðnir graðnaglar sjá sér leik á borði að komast yfir “nýtt kjöt” og byrja að kaupa áfengi vilt og galið til að hressa þær enn meira við og þannig vonandi skora sitt feitasta one night stand til þessa. Ofur heitar unglingsstúlkur undir áhrifum áfengis eru eins og segull á fullorðna menn með “góðar stundir” í huga. Þetta er að gerast allar helgar, víða. Þetta er opnað fyrir. Fallegt? Nei. Lögbrot? Já. Svo er margt annað sem fer fram þarna inni og gæti gerst sem er varla prenthæft plús að ég myndi upplifa mig afskaplega miðaldra fyrir að skrifa en ég held að þið getið ímyndað ykkur það. Þetta er fyrir neðan allar hellur og málaflokkur sem er afsaplega dýrmætur en engin hefur áhuga á nema þeir sem eru að meika peninga og þeir sem ætla komast yfir grunnskólakjöt sem er undir áhrifum áfengis og þeirra spennu sem felst í því að vera í þessum jaðarheimi fulorðinna. Mér finnst þetta ömurlegt. Þeir sem reka barina og þessir djöfulsins dyraverðir eru jafn slæmir ef ekki verri en slefandi skaufarnir sem vilja setja í “eina unga, mar”.

Bandarísk yfirvöld, barir og áfengisverslanir eru hins vegar með þetta á hreinu. Þeim er ekki skítsama um þessi lög og því síður um börnin sína, alla vega í þessu samhengi. Dæmi. Ég og tveir vinir mínir vorum í Boston. Tveir okkar vel skeggjaðir og alls ekki þess legir að vera á unglingsaldri. Mig langaði í kippu af Sam Adams og ætlaði að gefa félögum mínum. Við gengum um verslunin og ég fann minn drykk og gekk að búðarborðinu. Við þurftum ALLIR að sýna skilríki. Ekki bara ég. Á eftir okkur í röðinni var maður sem var áræðanlega orðin afi. Hann var spurður um skilríki. Þetta þykir mér virðingarvert.
Sama á við þá skemmtistaði sem ég hef farið inn á í ótal borgum og mismunandi fylkjum Bandaríkjanna, ég með mitt andskotans skegg, spurður í svona 90% tilfella um skilríki. ALLAR konur sem ég hef verið með eða verið nálægt í svona aðstæðum (börum, áfengsiverslunum…) eru spurðar um skilríki. Og ekkert annað gengur en ekta skilríki. Ég þarf meira að segja í flestum tilfellum að sína vegabréf.
Þetta er anal en ég kann að meta þetta. Þetta sýnir að þegar kemur að þessu máli þá er samfélaginu og yfirvaldinu í þessu annars mótsagnakennda landi, þá er þeim ekki sama. Bandaríkjamenn eru til fyrirmyndar og ég tek ofan hattinn þó þetta sé bögg. Íslendingar eru hins vegar að skíta upp á bak enda virðist þeim sama um hag, heilsu, heilbrigði og framtíð erfingja sinna.
Húrra!

Nau, það er kominn flöskudagur!!!

[Félagið Ísland-Palestína] Styrktartónleikar í kvöld á Organ

Þetta er reyndar alveg afburðar góð samþjöppun á hljómsveitum í kvöld og málstaður sem vert er að styðja. Vonandi sé ég sem flest ykkar á Organ. Ég verð þarna eitthvað gaulandi eins og fífl….

Tónleikar fyrir Palestínu
- Í kvöld, Fimmtudagskvöldið 20. september á Organ

Tónleikar fyrir Palestínu fara fram á tónleikastaðnum Organ (Hafnarstræti 1-3, bakhús við Gaukinn), í kvöld, fimmtudagskvöldið 20. september.
Húsið opnar kl. 20:30 og hefjast tónleikarnir kl. 21:00. Fjölmennum og sýnum íbúum Palestínu okkar stuðning.

Dagskrá tónleikana er ekki af verri endanum. Fram koma fimm hljómsveitir sem allar hafa vakið verðskuldaða athygli undanfarin misseri. Skátar og I Adapt hafa verið að gera góða hluti erlendis og fengið glymrandi dóma í fjölmiðlum fyrir sínar nýjustu breiðskífur - á meðan Retro Stefson, <3 Svanhvít og For A Minor Reflection eru að vekja sífellt meiri athygli hérlendis. Allar sveitirnar munu allar koma fram á Iceland Airwaves hátíðinni október.

Dagskrá
I Adapt
Skátar
Retro Stefson
For a Minor Reflection
<3 Svanvhít

Aðgangseyrir er aðeins 500 krónur og rennur allur ágóði í Neyðarsöfnun Félagsins Ísland-Palestína til handa íbúum herteknu svæðanna í Palestínu.

Á staðnum verða seldir sérhannaðir bolir frá Nakta apanum, kafíur, nælur og diskurinn Frjáls Palestína (sem inniheldur lög með Múm, Mugison, GusGus, KK o.fl.).

Frekari upplýsingar: http://www.palestina.is/frettir/archive/fr085.html

Fjölmennum!
Sendið erindið áfram á vini & vandamenn!

Ég er ekki lengur hrein mey…

… þegar kemur að nágrannaerjum. Jújú, oft hef ég lent í árekstri við Ólaf og kellinguna hans en þau eru blíð þrátt fyrir að derra sig reglulega út af litlu. Fínasta fólk.
Hins vegar var ég að renna í hlað eftir að hafa verið að selja í Kolaportinu í dag. Það er hins vegar ekkert hlað til að renna í. Eins og með aðrar götur hér í borg þá er meira af bílum hérna en fólki. Erfitt er að finna stæði en ég fann smá pláss milli tveggja bíla. Ákvað að reyna á það þó þröngt væri. Þar sem að mér var kennt á bíl þegar ég var 3ggja ára og er Reyðfirðingur, þá get ég hæglega parkerað flugmóðuskipi í Hverfisgötunni á háanna tímann. Þurfti að mjaka honum inn í þetta litla hólf en það hafðist á endanum og ég hóf að hugsa með mér hversu reglulega magnað djobb þetta hefði verið hjá mér. Stæðið var fyrir framan hús nágranna minna en þar voru tvær litlar telpur að leik og fylgdust með snilld minni öðlast áþreyfanlegt líf.
Það var hátt á mér risið þegar ég steig úr bílnum og strunsaði í átt að helli mínum en þá heyrði ég kallað á mig “Hey þú!”. Þarna var dóninn á ferð. Ég mun setja samskipti okkar upp í samtalsstíl. D fyrir dónann, B fyrir Reyðfirska hæfileikafolann.

D: Keyðir þú á bílinn minn!?
B: Nei það gerði ég ekki
D: En dóttir mín sá þig gera það!
B: Ég gerði það ekki. Hefði ég gert það þá hefði ég látið þig vita því ég bý hérna í húsinu við hliðina á þér
D: En þær sáu þig gera það!
B: Ertu að segja að ég sé að ljúga? Kíktu bara á bílinn þinn
Hann kíkti á skrjóðinn og sá ekki neitt sem benti gæti til áreksturs
B: Er einhver beygla eða rispa?
D: Nei…
B: Þú hlítur að vita það, þetta er þinn bíll
D: Ég veit það ekki…
B: Það er af því að ég keyrði ekki á þig
D: Þú átt ekki að leggja þarna. Þetta er einkastæði
B: Nei þetta er það ekki
D: Af hverju ertu að leggja hér?
B: Af því að þetta er eina stæðið sem er laust í nánd við mína íbúð. Það er mikið af bílum hérna. T.d. er alltaf lagt í þau stæði sem snúa að mínu húsi. Það er mögulega meira af bílum hérna en fólki
D: Nei
B: Alla vegann þá keyrði ég ekki á bílinn þinn og hvorki ég eða þú eigum þetta stæði. Einu einkastæðin eru þau sem eru inn á lóðum húsanna
Dóninn horfði á mig eitt andartak og strunsaði svo í burtu hrysstandi hausinn

Ég varð fyrir vonbrigðum með þennan fullorðna mann. Mikið var hann kaldur og dónalegur. Mig langaði gjarnan að tala við hann en það gekk takmarkað.
Ég verð oft sár þegar ég lendi í svona því mér finnst ég svo kurteis og vinalegur. En ég jafnaði mig fljótlega á því þegar ég áttiði mig á því að ég er betri en hann (HROKI ER COOL Í ÞESSU EINANGRAÐA TILFELLI) og svo skellti ég Disembodied á fóninn og…. slammaði.
Heretic

Andri, takk fyrir að hanga með mér í Kolaportinu og kærar þakkir til þeirra sem versluðu stash af mér og héngu hárt.

Ég er að fara að syngja í Keflavík í kvöld og slíta þræði í bakinu á mér. Hlakka til. Sjáumst.

Próf

null

Ég hef alltaf hugsað nokkuð mikið um þetta menningarlega fyrirbæri sem próf eru. Þau eru tvíeggja sverð og það hafa verið skrifaðar heilu bækurnar um það. Ég ætla ekki að fara náið út í þá sálma.
Mér gekk oftast vel í vel flestum prófum. Ég lauk grunnskólanámi með meðaleinkun fyrir ofan meðaltal öll þau ár sem ég leysti verkefni, gátur og þrautir við Grunnskólann á Reyðarfirði. Svo fór ég í menntaskólann á Egilsstöðum og gerði slíkt hið sama. Það var þó þar sem ég fór að setja spurningarmerki við þetta fyrirbæri sem próf eru. Hugsa að það hafi verið eftir umræður í félagsfræðitíma hjá Jóni Ingva.
Síðan lá leiðin suður og í menntaskólanum í Hamrahlíð en sá skóli þrátt fyrir allt sitt arty leftist húllumhæ hafði á að skipa frábærum sálfræðikennurum. Minnir mig að einn þeirra hafi heitið Svavar, rauðhærður, ögn nefmæltur og með gleraugu. Hanns nálgun á hina og þessa þætti hegðunnar mannsins og huglæga mælikvarða, þótti mér áhugaverð. Hann sagði aldrei að svona væru hlutirnir einfaldlega. Svo bar próf á góma og gildi þeirra og áreiðanleiki. Hann var ekki feiminn við að tala um próf sem verkfæri gæti hæglega verið léleg mælistika á þekkingu og hæfileika nemendans.
Til að gera langa sögu stutta þá hef ég allar götur síðan haft efasemdir um þessi hefðbundnu próf sem við þurfum öll að leysa í þessu menningarsamfélagi sem við erum hluti af. Hvers virði er þessi áhersla á “páfagauksfræðin”? Hvers virði eru mismunandi virkir endurheimtavísbendar í svona ólíku fólki? Hversu “hæfir” eru krossaprófshöfundar til þess að tendra á þessum vísbendum okkar?

960144jpg.jpg960144jpg.jpg960144jpg.jpg

“Maðurinn fæðist inn í samfélag þar sem ákveðnir talshættir og viðhorf ríkja og hann drekkur í sig þessa talshætti og þessi viðhorf og þau vísa honum leið og móta gerðir hans, til dæmis í samskiptum hans við annað fólk. Meðal þess sem maðurinn drekkur í sig úr menningarheimi sínum eru hugmyndir um mannshugann (mind), hvernig aðrir hugsi og læri.” - Jerome Bruner, The Cultur of Education

Að endingu vil ég leyfa ellefu ára stúlku að eiga lokaorðið því að barnslegt innsæi er oftar en ekki mun nær sannleikanum en sprenglærðir félagsvísindamenn:

Prófið
Prófið er magapína og pynting þögnin er allsráðandi. Kennarinn gengur um gólf og veit svörin og allir vilja lesa, lesa hug kennarans og fá 10.
Kristrún Sigríður Hjartardóttir, 11 ára (Úr Ljóðabók barnanna)

Ég er töluvert í blekinu…

… og er með eitt í vinnslu sem mun verða komið í gagnið í óktóber þannig að ég fór að hugsa

skaufflúr

menn eru töluvert í þessu.

Allir hlusta á Pellinore. Kætir. Drepur.

Hughyggja

Fékk eftirfarandi pungt frá kennara mínum:

“… Við erum samt líka andlegar verur, vitundaverur. Eigum okkar táknkerfi, veruleika sem er ekki efnislegur. Við erum frjáls og höfum val um það hvernig við viljum að líf okkar sé. Burt séð frá okkar ytri eiginleikum þá tökum við ákvörðun um það hvernig við lifum okkar lífi. Við erum líka ábyrg gerða okkar bæði gagnvart okkur sjálfum og gagnvart okkar fólki. Við erum siðferðis- og félagsverur.”

Ég set alltaf spurningarmerki við alhæfinguna um að við séum frjáls. Þetta hef ég heyrt fullyrt af alls konar fólki síðan ég man eftir mér. Ég er sammála um að við höfum val um hvernig að við

    viljum

að líf okkar sé en þó að ég taki ákvörðun um það hvernig ég lifi mínu lífi þá er ekki þar með sagt að ég megi lifa því lífi sem ég vill og fái frið til þess. Nú er ég ekki að tala um brot á helstu universal siðferðislegum gildum manna… Ég fæ ekki betur séð en að ég sé ekki frjáls. Ég hef sem sagt ekki val um hvernig ég lifi mínu lífi. Eða kannski fór það fram hjá mér.

Erfiður dagur sem ég mun seint gleyma

Þessi dagur er búinn að vera erfiður. Erfitt að koma mér í gang og svo margt sem þarf að gera, redda, láta vita af, hafa yfirsýn yfir… stress, slæmar fréttir, tímamót og minningarnar streyma í það öflugu mæli að ég veit ekki hvort ég geti sofnað. Röddin heyrist svo hátt, brosið, vinaleg nærvera og sjarmi. Svo er það skólinn með öll sín verkefni og allan þennan texta sem ég þarf að koamst yfir. Aðeins meira en “just one of those days” í mínu tilfelli en svona er lífið….stundum.

Ástæðan fyrir þessari færslu er myndskeið sem Jónas vinur minn sendi mér, vitandi ekkert um minn dag og ég er ekki frá því að ég hafi hlegið upphátt. Takk fyrir að kæta mig aðeins félagi.
Vonandi hefur þetta myndband góð áhrif á ykkur. Sumt er alveg milljón…

Ég er að halda heljarinnar hljómleikaveislu…

… með hjálp góðra vina auðvitað

Sköllfest II

Nú styttis í annað Sköllfestið í röð.
Á svipuðum tíma í fyrra datt mér í hug að halda svona
all-dayer til að halda upp á þau tímamót að sumarið
væri búið og skólarnir hafnir (ekki að það sé eitthvað
til að halda upp á…en þið vitið), svokallað back to
school jam en mig vantaði nafn og Sköllfest var málið
þá og er málið enn því að hugmyndin var að halda þetta
árlega og með það markmið að safna saman undir sama
þaki - sama kvöld, bestu og athygglisverðustu
jaðarböndum landsins, óháð stefnu, straumum og
skilgreiningum. Það má því með sanni segja að
Sköllfest II sé enn fjölbreyttara en Sköllfest.
Með þessu vonast ég einnig til að fá eins
fjölbreyttann hóp áhorfenda og mögulegt er svo þeir
megi styðja “sín” bönd en á sama tíma opna augu og
eyru fyrir öðrum. Get t.d. ekki beðið eftir því að 16
ára dauðarokkari sem gerir lítið annað en að
dauðarokkast, heyrir í Kimono og að einhver gamall
tuddarokkari sem er þarna út af Drep sjái unga
Garðbæinga í Skít spila sitt óforskammaða “evilcore”.

Listamennirnir eru að þessu sinni

BLACKLISTED: frá Fíladelfíu Bandaríkjanna kemur eitt
virtasta og harðduglesta hardcore band dagsins í dag.
Gefnir út af hinni virtu útgáfu Deathwish Inc
(Converge, Hope Conspiracy, Modern Life Is War…).
ENGIN óháð hljómsveit túrar jafn mikið og þessir menn.
Búast má við hardcore hörku og ofurþyngslum í ætt við
Hatebreed, Buried Alive, Life Of Agony… Sannkallaður
heiður að fá þessa stríðsmenn þjóðveganna hingað til
Reykjavíkur!
Af heimasíðu Deathwish Inc (www.deathwishinc.com):
“Whether it’s with their infectious hardcore urgency,
or uniquely powerful lyrics, the true grit of
Blacklisted will move you. They carry a soul and
energy unlike any other hardcore band. Blacklisted
pick up the torch that contemporary legends American
Nightmare once proudly carried. Merging a violence,
honesty, and emotional outpouring into one untamable
and inspiring hardcore machine.

Blacklisted came to the forefront of the hardcore
community with their “Our Youth Is Wasted” CD,
released on Jamey Jasta’s Stillborn label (now out of
print). After touring the U.S. in support of the
release, the band took part in the “Dead Man’s Hand”
split 7″EP series on Deathwish, pairing up with LA’s
First Blood. This release was the first step in now a
long standing friendship and partnership between the
band and the label.

Shortly after that release surfaced, Blacklisted found
a permanent home on Deathwish and released their
“We’re Unstoppable” CD. A collection of songs from
their classic demo recordings and the “Our Youth…”
release.

In 2005, they entered The Outpost with engineer Jim
Siegel (Blood For Blood, Dropkick Murphys) to record
their now classic album “…The Beat Goes On”.
Comprised of 13 contemporary hardcore anthems, “…The
Beat Goes On” celebrates the triumph, underdog
determination that defines Blacklisted.

After over a year of constant touring and lineup
refinement, Blacklisted returned with their greatest
release to date “Peace On Earth, War On Stage”.
Recorded with Kurt Ballou at Godcity Studios, “Peace
On Earth, War On Stage” is comprised of four
groundbreaking musical wars. Showcasing the intense
musical progression, poetic prowess, and raw sonic
power that is today’s Blacklisted.

Blacklisted continue to reign supreme over the world
of contemporary hardcore.”
*******************************************************************

Tóndæmi:
PEACE ON EARTH, WAR ON STAGE:
http://deathwishinc.com/listennow/launch/20

… THE BEAT GOES ON:
http://deathwishinc.com/listennow/launch/2

CELESTINE: Blýþungur gafumanna-talningarmetall undir
áhrifum frá Isis, Ion Dissonance, Buried Inside,
Meshuggah…

DIABOLUS: efnilegasta dauðarokkssveit Íslands sem ber
virðingu fyrir rótunum en eru óhræddir við að horfa
fram á vegin, blýþungt og útpælt í anda Kanadísku
bandanna sem hafa verið framarlega á þessu sviði
síðastliðin ár.

DREP: Fyrrverandi meðlimir úr Ham, Sororicde o.fl. að
spila mulningsmálm sem vekur upp myndir af rússneskum
ísbrjót á ferð sinni um ísi þakið Norður Hafið

DYS: gamalreyndar kempur í þessu frægasta þungapönk-
bandi Íslands. Gáfu út hina umdeildu Ísland Brennur,
komnir hérna saman eftir langt hlé og fólkið hefur
beðið nógu lengi. Pönk í anda Rudimentary Peni, Flux
Of Pink Indians með hardcore áræðini og metal
skírskotunum á köflum…

I ADAPT: Reyndasta, elsta og víðförlasta hardcore band
Íslands, óhræddir við að þróa tónlistina sínar í
ófyrirsjáanlegar áttir með nýja breiðskífu í
farteskinu,Chainlike Burden sem nú þegar hefur fengið
góða pressu í netheimum og selst vel. Komnir á mála
hjá Morphius records í Bandaríkjunum og Kanada og
íslensku útgáfunni Mammaþín!. Þungt nýtt efni og nýr
meðlimur.

KIMONO: Klárlega rómaðasta hljómsveitin á Sköllfest
II, á meðal tónlistarspegúlanta landsins og þó víða
væri leitað. Síðasta breiðskífa þeirra, Arctic Death
Ship er að mörgum talin ein af bestu plötum
Íslandssögunnar. Prógressíft, tilraunakennt og djúpt
“indí” rokk (Can, Polvo, Fugazi, Þeyr, Yes…) . Nýr
meðlimur og ný lög sem koma verulga á óvart!

SKÍTUR: Nýstirni úr Garðbænum sem sækja áhrif úr
smiðju Klink, gamla Mínus og Super Joint Ritual. Úr
verður þessi blýþungi, ofbeldisfulli og stórvari
kokteil brútalismanns.

SOUTH - COAST KILLING COMPANY: Eðal rockabilly garage
punk með Danny Pollock hugsjónamanni TÞM/Hellrinn, (ex
Ego, Ex Utangarðsmenn) í farabroddi. Hér er hann á
ferð með sitt lið og framreiða töffararokk sem ekki má
missa af. Captain TÞM á mikinn stuðning skilið fyrir
alla sína vinnu í þágu tónlistar í Reykjavík.

RETRON: Þessu bandi er erfitt að lýsa enda gjörsamlega
einir um hituna þegar kemur að þeirra einstaka
þungarokki enda með eintóma sérvitringa og geðklofa
fjöllistamenn innan sinna raða sem hafa gert garðinn
frægann víða þar sem æðri list og forynjir lifa í sátt
og samlyndi. Hvað myndi gerast ef að lagahöfundar
hinna og þessa Nintendo leikja væri fágaðir og
þrautjálfaðir tónlistarmenn sem hefðu gaman af því að
spila hetjumetal?
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Praktískar upplýsingar:

SKÖLLFEST II
Þriðjudaginn 11. sept og hefst klukkan 18:00
Kostar einungis 1000kr.
EKKERT ALDURSTAKMARK
Hvar, Hellirinn/TÞM, Hólmaslóð 2, 101 Reykjavík

Fyrir svanga þá ber ekki að örvænta því að Pappinos
pizza verður á staðnum með flatbökur á góðu verði
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Ég vona að þessu ofurpakki gangi vel fyrir sig því hvergi er til sparað og mikil vinna í þessu.
Ég vona ennfremur að ég sjái þig þarna.

Takk

Ríkiskristni í leikskólum samkvæmt lögum

Lagasafn. Íslensk lög 1. júní 2007. Útgáfa 133b. Prenta í tveimur dálkum.

Lög um leikskóla

1994 nr. 78 19. maí

að efla kristilegt siðgæði barna og leggja grundvöll að því að börn verði sjálfstæðir, hugsandi, virkir og ábyrgir þátttakendur í lýðræðisþjóðfélagi sem er í örri og sífelldri þróun

Þetta þykir mér hið undarlegasta mál en þó ekki. Það er fátt undarlegt þegar kemur að lögum og reglum hér á landi. Mér finnst þetta hins vegar óheppilegt og óviðeigandi. En það er þó þannig að Íslendingar er ekki trúrækin þjóð þó hún sé rækin mjög um jólin og þegar erfiðleikar berja á dyrum. Ég vona að leiksskólastjórinn í leikskóla minna barna (ef ég næ að fjölga mér) hagi sér eins og alvöru Íslendingur og sópi þessum reglu undir teppið.

Félagi minn sagði eftirfarandi um þetta mál
“Í þessu felst þversögn. Hvernig getur maður verið “sjálfstæður” í hugsun ef það á að móta mann eftir “kristnu siðgæði”.
Aukinheldur er ekkert sagt hvað “kristið siðgæði” er, eflaust margar túlkanir á því, túlkanir sem ég get fellt mig við og túlkanir sem ég get ekki fellt mig við. Þetta er eins og að segja “ala upp barnið á góðan máta” , mér gæti fundist annara máti snarruglaður og öfugt.

mér finnst reyndar ekkert að því að börnum sé kennt um kristni og ýmsar sögur um Jesú og svona því margt af því er gott og húmanízkt, en að indoktrínera þeim e-ð er rangt.”

Fjalarinn í fjölmiðlum

Nett gaman en nett vandró eins og unglingarnir segja. En meira gaman, já fjandinn hafi það. Höfum það þannig. Djöfull nett bara.
Vil benda á spurningar sem tónlistarveftímaritið rjominn.is setti fyrir mig. Spurt og svarað http://rjominn.is/articles/show/215
Annars er þetta veftíamrit alveg hreint ágætt og í örum vext þannig að það er ekki úr vegi fyrir nýjungargjarna lesendur að skella sér á þessa síðu með eitthvað tónlistarfnjéfnjé í huga.

Svo bauð Dr. nokkur Gunni mér og frænda mínum Bóasi Silkitrannt í hljóðstofu sína. Þarna vorum við þrír að babbla í Skemmtiþætti Dr. Gunna og tókst það bara vel og mér sagt að áhlustun hafi verið þolanleg og vel það. Ef þið viljið hlusta og auðga líf ykkar þá getið þið gert það hér http://dagskra.ruv.is/streaming/ras2/?file=4351068

Mikið eru þið heppnir lesendur góðir.

En nú er sunnudagur og eins og þessar tvær fjölmiðlauppákomur mínar hafi ekki verið nóg þá fáið þið einnig myndband í kaupbæti

p.s.
Ég kann ekki að gera tengla í blogginu sjálfu. Copy/paste.