Þetta er helvítis skeppnuskapur
… og fann eftirfarandi textabrot sem ég samdi árið 2001 ef ég man rétt
To you
We are anti everything
Cause we care
We unrealistic and backwards
Cause we want to share
We are no fun
Cause we say the world’s not fair
We’re communist thugs
Cause we don’t buy your useless gear
Maður var svo blíður og djúpur í denn
Annars ætlaði ég að hlaða upp lagi fyrir ykkur en ég kann það ekki. En lagið er samt sem áður gott.
Súperman já. Okkar maður, Ofurmennið hefur flutt til Indlands til að byrja upp á nýtt og ég lái honum ekki. Hollívúdd glamúrinn hefur komið illa við hann eins og svo margt annað fólk sem er vandað en vill ekki taka þátt í þeirri andskotans geðveiki. Hvað er þá betra en að byrja upp á nýtt í landi sem tilheyrir öðrum menningarheimi? Ég skil hann mjög vel. Ég hef líka heyrt að hann hafa verið kominn með leið á því að vera eyrnamerktur repúblikani. Hver vill lenda í slíkur rugli? Ekki við. Ó nei. En okkar maður datt lukkupott í því hann kynntist fallegri og fjölhæfri konu, henni Spiderman, eða Köngulóamanninum, a.k.a. Lóa. Mér finnst æðislegt að vita til þess að ekki aðeins flúði hann glamúrinn heldur tókst honum að finna ástina á ný og hún Köngulóamaðurinn er mikill fengur og góður félagi fyrir hann. Ég hef trú á þessu sambandi og vonandi geta þau komið upp fjölskyldu og haft það gott.
Tengiliður minn í Indlandi náði mynskeiði af parinu nýlega þar sem þau áttu glaðan dag saman en auðvitað láta þau sig ekki vanta ef einhverjir þrjótar eru með stæla… En já, myndbandið talar sínu máli.
Ég vil byrja þessa færslu á því að óska frænku minni, henni Vilborgu Ölversdóttur til hamingju með 52 ára afmælið. Villa hefur reynst mér vel í gegn um ævina, allt til í að hjálpa og hlusta og svo er hún verndari fjölskyldunnar og kempa í hvívetna. 52 ár er ekki rassgat og það má segja að ballið sé rétt að byrja. Villa er systir mömmu minnar, mamma er líka ekkert gömul. Til hamingju með afmælið elsku frænka mín. Ég er á leiðinni til að éta kökuna með Villukreminu…
Ég hámenningaðist:
Það er einhvernvegin þannig að þegar allt er að gerast, þegar öll borgin, jafnvel allir landsmenn koma sér saman um að eitthvað sé frábært og að nú sé lag, þá einhvernveginn kúpla ég mig út úr fjörinu og geri eitthvað annað í staðinn. Ég hef visst blæti fyrir því að vera ekki í hringiðunni þegar allir aðrir eru það því mér finnst notalegt að láta mig hverfa. Það var upp á teningnum Menningarnótt 2007.
Ég notaði daginn í að fíflast aðeins í hundinum og græja tónleikaferð hljómsveitar minnar. Svo var förinni heitið í Borganes, á vit hámenningarinnar. Mér var nefnilega boðið á Mr. Skallagrímsson, sýning sem mig hafði lengi langað til að sjá enda skartar hún mínum eftirlætis leikara, Benedikt Erlingssyni og þarna leikur hann einleik. Einn. Alveg einn og bara handa mér!
En ég var svangur þannig að áður en sýningin hófst var tekið til matar síns á Matstofunni Dússabar - Filipino Taste, en þetta stóð á rykugu skiltinu sem hékk fyrir ofan inngangin á þessum sjabbí en sjarmerandi stað.
“Í sumar hefur leikritið MR. SKALLAGRÍMSSON eftir Benedikt Erlingsson verið leikið á Söguloftinu fyrir fullu húsi. Auk þess að vera höfundur verksins flytur Benedikt verkið einn en bregður sér í gerfi allra helstu persóna sögunnar” - http://www.landnam.is
Málið er að maður upplifir þetta ekki sem leikrit heldur eins og maður sé í heimsókn hjá Benna og hann sé að segja manni söguna eins og hann man hana. Og hann fer býsna nákvæmlega í saumana en flutningurinn er svo eðlilegur að stundum stoppar hann, þarf að hugsa sig um, spóla til baka, leiðrétta sjálfan sig og svo framvegins en flæðið er gríðarlega mikið og flutningurinn átakalega fyndinn.
“Leikhúsið” er risið undir þaki Landnámssetursins og herbergið sem slíkt er lítið og rúmar fáa áhorfendur. Þetta eru ekki nema tvær sætaraðir sem upp við sitthvoran langvegginn og í miðjunni labbar Benedikt fram og til baka, í það mesta hálfum metra frá næstu áhorfendum. Þannig að nálægðin er mun meiri en gengur og gerist í venjulegu leikhúsi og leikarinn er í miklum tengslum við áhorfendur, svo miklum reyndar að hann stoppar oft flutningin til að tala við fólkið.
Ég mæli hiklaust með þessari sýningu, hverra krónu virði - mikil skemmtun sem og fræðsla. Og Benedikt er ennþá uppáhalds leikaragaurinn minn.
Svo var keyrt heim og vitleysingarnir í Orkuveitu Reykjavíkur buðu upp á voðalega flugeldasýningu sem var í fullu svingi þegar komið var út úr Hvalfjarðargöngunum.
Hera (hundurinn minn) beið spennt eftir endurkomu minni og fórum við feðgin út að hlaupa laust fyrir klukkan eitt eftir miðnætti og það var súrealíkst en notalegt að hlaupa um í myrkrinu meðan sköllin og lætin frá ölvuðum Reykvíkingum bergmálaði í þröngum götum 101 og 105.
Þannig að nei, ég var ekki fullur, ég komst ekki á séns, ég “skoraði” ekki, ég hitti ekki gamla skólafélaga og átti með þeim vandræðalega stund, ég lenti ekki í slagsmálum og ég keypti mér ekki Hlölla og átt innilegt samtal við ókunnugan gaur sem ég sagðist svo kunna að meta. Neinei. Ég fór heim að horfa á The Black Donnely’s sem er alveg fyrirtaks afþreying í boði krakka á Skjá Einum. Ungir Írar í tómum andskotans vandræðum.
Ég lágmenninga ykkur því að þetta myndskeið er eðall:
Stebbi Herstöðvarandstæðingur í prinsessuviðtal og fréttakonan spyr:
“Ef við erum í NATO, minnkar það ekki líkurnar á því að Rússar sprengi upp Íslenska flugvelli?”
Ég hló og hló.
Fundur hjá Rússneskum stríðsherrum:
- What to do now?
- NATO is bad!
- We blow up Icelandic airports, yes
Allir fundamenn: YES!!
… en á rússnesku auðvitað
Þar sem ég er aðal copy/paste maðurinn í bloggheimum þá má ég til með að deila með ykkur mola er kenndur er við fræðslu sem féll af borði þekkingarrisessunnar, Láru. Takk vinkona.
“Haustið 1879 var hafist handa við að grafa fyrir grunni og einnig að höggva grjót til byggingarinnar. Kostnaðurinn við undirbúninginn í Bakarabrekkunni varð 2.200 krónur.
Undirbúningur við byggingu Alþingishússins
Á þinginu 1881 kom í ljós að kostnaður við smíði þinghússins og húsbúnað í það hafði farið nokkuð fram úr áætlun og var samþykkt á fjáraukalögum 25.000 króna aukafjárveiting vegna þess”.
Góðan daginn.
Nú dámar mér. Loksins þegar ég hélt að ég væri búinn að skoða allt það sem þykir merkilegt og gagnlegt á netinu (ég hef eiginlega skoðað allt sem finnst á netinu… tíu fingur…), þá rakst ég á þetta spjallborð. Gúrkutíðinni er lokið.
Ætla að takka bessaleyfi og klípa nokkur vel valin skrif af borðinu og klína þeim hér að neðan:
Flóki skrifar
Erum við virkilega að hugsa um hag fólks sem ánetjast áfengi, og eða önnur vímuefi með því að hýsa það í 101. nei svo langt því frá.
Að ráfa um í miðborg Reykjavíkjur, sem niðursettingar getur aldrei gert neinn að betri manni. Sjálfsmynd þesa fólks er algjörlega í molum.
Að ;eignast heimili; gæti gert gæfumunin, þar sem hver og einn bæri ábyrgið á sjálum sér.
Heimili fyrir utan Reykjavík eða aðra ;kaupsstaði; landsins þar sem, fullorðið reynsluríkt fólk fengi að miðla af reynslu sinn og vera til staða, gæti skipta söpun fyrir marga.
Valli skrifar
http://jokes4you.blog.co.uk/
ornb skrifar
í dag 10 Júní er merkur dagur í lífi mínu ég hef sagt skilið við framsóknarflokkinn. ég gekk til liðs við hann þegar ég bjó á Seyðisfirði þá12 ára gamall gutti bar út póst fyrir kosningarnar þá um vorið 1998. en nú eru liðin mörg ár….
ég hef verið hugsa mig til heyfings en alltaf hætt við en nú er ég hættur í Framsókn, aðalatriðiði um ákvöðrun mína eru: 1)er hið glæpsamlega kvótakerfi sem tröll ríður samfélaginu og legur heilu bæina í rúst eins og fellibylir í Bandaríkjunum 2) er að flokkurin hunsaði siv Friðleifsdóttur þegar átti að velja afrtaka Jóns Sigurðssonar fyrrum Iðnaðarráðherra og völdu hinn 63 ára gamla Guðna Ágústsson sem er hin besti maður og þetta er engin árás á hann persónulega!
… en nú er erfið ákvöðru hvað stjórnmálaafl á ég að ganga til liðs við?? ég er álverssini þanig að VG er úr myndini, ég stend fyrir tveim kostum Samfylking hins vegar eða Frjálslyndir hins vegar hvað á ég að velja????
eða á ég að vera hlutlaus og taka ákvöðrun frá hjartanu? hægri vinstri snú?
Jóhannes skrifar:
Konur af ýmsum stigum þjóðfélagsins eru tilbúnar til að deila áhugamálum sínum með herramönnum sem þeim líkar. Sendið einkaskilaboð.
Katrín skrifar
Ekki trúa blint á vísindamenn. Best er að borða/eta það sem þig langar í vegna þess að líkami þinn þarfnast nærigarinnar af þeim mat sem þig langar í. Ekki er alltaf að öllum á heimilinu langi í það sama, þá bara að hver kaupir fyrir sig, það sem þeim langar til að borða/eta.
Til að taka þátt í þessum samræðum eða búa til nýjar farið þá á http://www.utvarpsaga.is/blog
Já við höfum þekkst lengi. Ég var að klóra mér í popppungnum í morgun og tvær flær losnuðu og féllu á gólfið. Ég týndi þær upp útkoman er eftirfarandi:
Queen voru sérfræðingar í leiðindum en þeir eiga marga aðdáendur og ef maður spyr Jónu út á götu hvort hún þekki Queen þá er svarað játandi og hún fer að humma reidíógaga, bóhímin rappsódí o.fl. og áður en lengra er haldið í humminu þá læt ég mig hverfa. En eitt þykir mér merkilegt en það er að engin veit hvað bassaleikarinn heitir. Ég fæ oft að heyra nöfn eins og Æji Bassaleikarinn Þarna og Bassaleikarinn Í Queen. En maðurinn heitir John Deacon, eða það er alla vega gaurinn sem ég man eftir. Fólki er alveg sama um þennan mann. Mér eiginlega líka. En ég vona að hann hafi það gott.
Hin flóin er Hunting High and Low með AHA. Mikið afskaplega er þetta gott lag og enn þann dag í dag hef ég gaman af því. Ég man þegar ég var lítill snáði að taka upp Skonrokk þættina á RÚV fyrir hann pabba minn, en hann var úti á sjó langtímum saman og treysti á að ég tæki þættina upp. Ég tók upp svo marga þætti að á endanum fékk ég leið á að taka upp allt og valdi lög sem mér þótti góð og leyfði þeim að rata inn á myndbandsspóluna. AHA fengu inn á spólurnar. Hunting High and Low hafði mikil áhrif á mig. Engilfagur söngurinn, strengirnir og síðast en ekki síst, myndbandið sjálft, dýrin. Ég var mikill dýravinur á þessum tíma og er enn og sá því dýrin í myndbandinu í rómantísku ljósi og varð fyrir miklum og djúpstæðum hughrifum þegar myndskeiðin og drama lagsins komu saman í unaðslega tilfinningartertu. Ekki skemmdi fyrir að fólkið breyttist í ægifögur dýr.
Þetta myndband og lagið sem slíkt komst einmitt aftur í meðvitund mína þegar ég heyrði Garðar Corttes slátra laginu á útvarpi Sögu. Alveg hrikalegt að heyra sjarmörinn jarma þessu svona út úr sér án raddananna (5-und). En ég þakka honum fyrir að hafa komið mér á bragðið á nýjan leik.
Sem sagt. Morten Harket 1 - Garðar Cortes 0
Og svona til að slaufa færslunni þá býð ég ykkur myndbandið umrædda
Margt í mörgu eins og sagt er. Hér fyrir neðan hef ég koppípeistað frétt af Maggy Delvaux-Mufu sem telur sig misrétti beitta og vildi mótmæla kynþáttarhatri. Leitt ef rétt reynist. En yfirleitt er allt morandi í einhverju sem er leytt því það er í reynd rétt.
>>>>
“The horrifying sight which traumatized shoppers and office workers in the centre of Luxembourg City last week has now been labelled as a protest against racism. The Belgian woman of Congolese origin who set herself alight in the middle of Place d’Armes told witnesses that she was doing it to protest against racism, moments before she carried out the desperate act which has left her in hospital fighting for her life.
Maggy Delvaux-Mufu, a mother of three in her forties, alerted several national newspapers late on Tuesday morning last week that she would be burning herself alive on place des Martyrs at 12.45 am, before setting out accompanied by her husband to walk through the centre of town to her macabre rendezvous. The police were alerted and officers were deployed to the Rousegärtchen.
But the woman changed her plan when she came across a group of journalists gathered to cover an event organised by the ‘Mouvement écologique’ on Place d’Armes, opposite the Cercle municipal. She soaked herself in petrol before confronting the members of the press, announcing that she was about to sacrifice her life to protest against racism. Moments later, she struck a match, turning herself into a human torch in front of hundreds of people.
Delvaux-Mufu’s husband and passers-by jumped on the burning body, attempting to stifle the flames with coats and jackets. The scene made several people feel unwell and many witnesses who filled the square at lunchtime were traumatised by the woman’s shrieking screams of unimaginable pain. The flames were already extinguished when police, rescue services and the fire brigade arrived at the scene. One person is reported to have vomited after seeing the woman being transported into an ambulance. The events in Place d’Armes have also started a controversy regarding the authorities’ lack of psychological support for witnesses.
Delvaux-Mufu was taken to the Bon Secours hospital in Metz, where she is being treated in a specialised ward for burns and is fighting for her life. Grand Duchess Maria Teresa visited the woman and her family at the hospital last week.
RTL television was the first to run a news flash about the incident on its website on Tuesday afternoon last week. 352 reported the bulletin in its news in brief section, shortly before going to print. Events preceding the incident only came to light later on in the week.
The 42-year-old Belgian citizen and her husband had been facing financial difficulties. They had recently indebted themselves by buying a Citroën garage in Oberwampach, before realising they were missing the documents that would allow them to set up a business. Delvaux-Mufu wrote a letter to Le Jeudi recounting her story of bureaucratic difficulties and economic despair. “I’m against all forms of violence, but day after day, my family and I have to endure moral violence, discrimination, insults and much more from Mr Juncker’s administration”, she said in the letter published last week.
Money problems had driven the woman to desperately plead her case at the Prime minister’s office early on the same day of the incident. Her threat to burn herself alive on Place des Martyrs after being turned away by the authorities caused government officials to contact the police. A city-wide search was organised, but nobody could foresee the woman would change her plans.”
Jæja. Þá er maður kominn með íslenskt blogg og mikið andskoti er það fullorðið.
Ekki úr vegi að starta þessu með línu einni frá Holy B eða Helga Björns eins og almenningurinn nefnir hann.
Nú er þessari mestu ferðahelgi ársins lokið. Ofmetnasta helgi ársins. Á svipuðu kaliberi á ofmatsskalanum og Nýársnótt sem er eins og þið vitið, ofmetnasta nótt ársins.
Að vera edrú og án flippaðs djammplans þessa helgi er eins og að vera nunna í hóruhúsi.
Jájá. Svo mörg voru þau orð.
Best að lúlla sér. Þarf að þökuleggja og grafa skurð á morgun.
Friður.
Recent Comments