Loksins að framleiðendur íslensk “nýbjórs” (lesist: allt sem er ekki Víking eða Gull) tókst að andskotast til að drösla saman dós sem lítur vel út… Frekar en að líta út eins og fáviti. Hver man ekki eftir sjónmenguninni sem er Víking Lite, Lager, Egils Lite, svo dæmi séu tekin? Á Polar Beer-dósinni gefur að líta merki (frekar en mynd eða afvegaleidd mynstur og fonta) sem myndi sóma sér vel á ermi eða brjósti þykks og praktísks vetrargalla - eða úlpu sem björgunarsveitarmenn í litlu og veðurbörðu þorpi sem fáir kæra sig um, myndu bera með stolti. Þeir gætu jafnvel húðflúrað téð merki á sig í tilefni björgunarafreka eða raunverulegra mannsbjarga nú eða í tilefni merkra tímaóta. Slík tímamót geta væntanlega verið af ýmsu tagi. Fer væntanlega eftir skapgerð og framferði viðkomandi björgunarsveitarmanns.
Ljósblái flöturinn skartar látlausu, sígildu og trausvekjandi lógói Egils. Rauði flöturinn er lúmskur með litlar, beinar og láréttar silfurlínur og einnig silfraðri útlínu sem sýnir tignarlegan ísbjörn í “hlutlausri” stöðu. Viðarson gefur stórt prik í kladdan fyrir hverja þá dós sem teflir fram mynd af dýri. Aukinheldur þykir mér vel til fundið að smella á kantinn djúpum rispum sem tíunda banvænar klær bjarnarins mikla. Töluverður ostur í þessari tiltekna mótífi - ég viðurkenni það fúslega - en hún hittir mig að sama skapi, beint í þungarokkshjartað.
Sem sagt; útlitið æsir upp verkamannasoninn en innihaldið gerir það alls ekki. Því fer fjarri.
Nú drakk ég tvær litlar dósir meðan myrkt var en ég er nokkuð viss um að bjórinn sé gullinn. Sem sagt, lagerbjór, myndi ég ætla. Þennan bjór vantar allan brodd og bit. Fyrir honum finnst lítið. Maður þarf að teygja sig á eftir beyskjunni og einbeita sér af því að finna hana. Hún er þarna og er það nánast það eina sem skilur hann frá nokkrum “lágvörubjórum” sem ekki verða nefndir á nafn. Karakterinn er enginn. Hann er fyrir vikið, gleymanlegur og skilur ekkert eftir sig. Þetta er svona bjór sem mann hlakkar ekkert til að eyða stund með á ný. Gerir það kannski bara aftur ef hann er að þvælast fyrir framan mann.
Þegar ekkert er eftirbragðið né greddan til að bjóða upp á eitthvað nýtt í þessum tiltekna undirflokk, mun Svartbakurinn hundsa þó þyrstur sé.
Recent Comments