Hugdetta
Ég keypti mér pakka af sígarettum áðan sem á stóð að reykingamenn dæju langt fyrir aldur fram. Þá fékk ég eina af mínum brengluðu hugdettum. Af hverju ekki að ganga skrefið til fulls og láta reykingamenn virkilega sjá eftir því að hafa byrjað? Það gætu verið svona miðar á krabbameinslyfjum sem á stæði: „Reykingar gerðu þig að því sem þú ert í dag“, og „Sko! Sagði ég ekki?“ eða „Þú ert dauðvona“. Það myndi kenna þessum helvítis reykingamönnum lexíu sem þeir munu ekki gleyma svo lengi sem þeir lifa, hversu lengi sem þeir svo lifa. Og fyrst við erum byrjuð, hvers vegna ekki að gera aðför að fleiri minnihlutahópum? Við gætum hengt upp myndir af dvergum sem við stæði: „Þessi hefði átt að taka vítamínin sín“ eða „Bönnum dverga af kaffihúsum“. Svo er alltaf hægt að gera aðför að rauðhærðum, örvhentum, fötluðum, risavöxnum, offeitum, sköllóttum og lömuðum. „Sjáið túrtappann!“ myndi fólk hreyta framan í rauðhærða, sparkað yrði í lamaða og gys gert að offeitum og tilþrif fatlaðra yrðu daglega leikin eftir. „Hey, sjáið mig! Ég er með downs-syndrome! Nahh! Nahh! Nahh!“, myndu þeir hrópa. Örvhentir myndu hafa fífil sinn fegurri þúsundfaldan séð áður er þeir hanga öfugir á krossunum með nagla reyrða í gegnum fætur sér. Er þetta eitthvað sem við viljum, eða er hugmynd mín kannski ekki svo brengluð?
